Saytimizning yangi versiyasi n.ziyouz.com sahifasida. Barcha yangi maqolalar va kitoblarni n.ziyouz.com dan olishingiz mumkin.
Ziyo istagan qalblar uchun - Olmas Umarbekov. Xadicha (hikoya)

12.07.2020 y.
Asosiy
Bosh sahifa
Siyosat
Fan va ilm
Sara maqolalar
Ozbek matbuoti
Durdona toplamlar
Ma`naviyat
Islom
Hikmatlar
Tarix
Oila va jamiyat
Ozbek maqollari
Jahon maqollari
Ibratli hikoyatlar
Tafakkur gulshani
100 faylasuf hikmati
Suhbatlar
Adabiyot
Ozbek ziyolilari
Kutubxona
O'zbek she'riyati
Jahon she'riyati
Ozbek nasri antologiyasi
Jahon nasri antologiyasi
Barcha kitoblar
Madaniyat
San'at
Kino olami
Sport
Dam olish
Ajoyibotlar
Reytinglar
Kross-shou
Hajviyalar
Topishmoqlar
Ozbek xalq ertaklari
Tahririyat
Muallif haqida
Sayt haqida
Qidirish
Foydali sahifalar
Yangi versiya
Arxiv
Xizmatlar
Tabriknoma/E-cards
Fotogalereya
Fayllar/Downloads
Forum
Mehmonxona
 


Saytdan materiallar olib chop etilganda manzilimiz ko`rsatilishi shart.
 
Ko'zni ayollarga tikishdan va ularni tomosha qilishdan tiymoq kerak. Aqlning so'nishiga, hayo pardasini yirtilishiga va eng muhimi ibodatning "mazasi" yo'qolishiga asosiy sabab shudir.
Muhammad Nurulloh Saydo Jazariy
 
 

Olmas Umarbekov. Xadicha (hikoya) Chop etish uchun E-mailga yuborish
XADICHA

1
U yotardi g‘or ichida bir necha kundan beri, qayg‘u bilan to‘la edi alamzada yuragi. Nima bo‘ldi? Nega kelmas yoniga sevgilisi? Nima bo‘ldi? Unutdimi? Yo topdimi o‘ziga er?! Shu xayollar girdobida yotar edi Sayfiddin — Qoratog‘da dong‘i ketgan pahlavon va qaroqchi. Yotar edi va o‘ylardi xotini Xadichani, o‘ylar edi, tishi-tishiga tegib sho‘rlik g‘azabdan: nima bo‘ldi? Nega kelmas yoniga sevgilisi? Unutdimi, yo bironta aylantirdi boshini? Aylantirsa arzigulik Xadichaning husni bor: ikki yuzi Gul vodiysini bezagan lolalardek, qoshlar xuddi pahlavonlar qo‘lidagi yoy kabi, lablar xuddi atirgulning g‘unchasiday xushbichim, momiqdek oq ko‘kraklari Chervenberg olmasi... O, Xadicha!... Nima bo‘ldi? Nega sendan darak yo‘q? Noqobil er, qaroqchingni unutdingmi, vafosiz! Shu top nima qilmoqdasan? Uzga erkak ko‘ynida yotibsanmi yoki?.. Yo‘q, yo‘q! O’zing ko‘mak ber, ollo! Bu dahshatli xayollardan qutqar g‘arib bandangni!..

2
Shiddat bilan sakrab turdi o‘sha tuni Sayfiddin, g‘ordan chiqdi, alangladi atrofga bir daqiqa! So‘ngra yurdi qishloq tomon xavf-xatarni o‘ylamay. Yelkasida qo‘shotari, qo‘llari musht g‘azabdan...

3
Kirib keldi qishloqqa u qoplon singari pusib, hayajondan titrab sekin taqillatdi eshikni.
— Kim u? — dedi ichkaridan qo‘ng‘irokdek bir ovoz. Eshitdi-yu, qon quyuldi qaroqchining boshiga!
— Kim bo‘lardi! — zarda qildi. — Xudo qo‘shgan eringman. — Zanjir birdan sharaqladi, eshik ochildi shu zum, ro‘parada paydo bo‘ldi qaroqchining xotini — Xadicha!
— O, sekinroq!.. — dedi juvon seskanib. — Qishlog‘imiz askarlarga to‘lib ketgan, sekinroq!..
Ichkariga kirdi Sayfi, qo‘l uzatdi yoriga, sog‘ingan lab shivirladi nelarnidir shu mahal, boshlar boshga suyanishdi, ko‘krak tegdi ko‘krakka. Va tongacha orom oldi yor qo‘ynida qaroqchi... Tongda esa, yo‘lga tushdi yana g‘origa tomon, yo‘lga tushdi yana pusib, askarlarga ko‘rinmay.

4
— Qani so‘yla, ering qayda? — dedi tongda yuzboshi. Xadichani vahm bosdi, kim sotdi ekan uni? Kim ko‘ribdi yarim tunda eri kelib ketganin? Yo yuzboshi aldadimi, sinamoqchimi uni?
— Qaydan bilay? — dedi juvon. — Erim qochgan sizlardan, yildan oshdi ketganiga. Qaerda, men bilmayman.
— Yolg‘on gaping! Tuni bo‘yi birga eding u bilan. Yo boshlab bor, yo bo‘lmasa o‘lasan shu qo‘llardan! — va yuzboshi imo bilan ko‘rsatdi askarlarni, Xadichani vahm bosdi: hovli to‘la askarlar, har bittasi arslondek, tikilardi sho‘rlikka. — Boshlab borsang, sog‘ qoladi, — dedi yuzboshi shunda, — sog‘ qoladi va qaytadi uyingga.
Xadicha jim. Ming xil fikr chulg‘ab olgan bechoraning boshini. Nima qilsin! Nima desin? Dushman kutar betoqat.
— Qani bo‘l! Yo‘lni boshla! — dedi yana yuzboshi. Nochor yo‘lga tushdi juvon, yoshi ko‘zda shashqator, yo‘lga tushdi, orqasida erining jallodlari.

5
Ona qishloq ortda qoldi, ortda qoldi dalalar. Ortda qoldi birinchi bor Sayfiddin quchgan soy ham. Tanish so‘qmoq yo‘l boshlandi, visol yo‘li — yor yo‘li, qayg‘uga esh, seryulduz tun, shodlikka zor-zor yo‘li... Tog‘ ham keldi. Xadicha jim, qadam bosar zo‘r-bazo‘r, yaqin qoldi, yaqin qoldi tanish g‘orga! Yo, Xudo! Asra o‘zing panohingda sho‘rpeshana bandangni!..

6
G’or oldida o‘ltiradi Sayfi pastga tikilib, so‘qmoq yo‘lda birdan nedir yaltiradi va so‘ndi. Nima bo‘ldi? Kim bo‘ldiykin? G’orga kirdi u shoshib, xanjarini belga takdi, miltig‘ini o‘qladi. Shu top ovoz keldi pastdan:
— Sayfiddin chiq! Bu menman! Agar tushsang tegishmaydi, va’da berdi yuzboshi!
Olov bo‘lib yondi shu top, titrab ketdi Sayfiddin:
— Nima qilding, sotqin xotin! — alam bilan qichqirdi. Tog‘ gumburlab ketdi shunda: o‘q uzgandi Sayfiddin, o‘q uzgandi mo‘ljal qilib Xadicha ko‘kragini...

* * *

— Keyin nima bo‘ldi, dersiz? Esimda yo‘q, gayduklar, pastga tushib, balki o‘zi asir bo‘lgandir yovga? Lekin bunga ishonmayman. Sayfi pahlavon edi, yo qochgan, yo olishib, mardlarcha halok bo‘lgan.
1966
 
« Oldingi   Keyingi »

Kitob qidirish
Qidirish: 
Sarlavhasidan qidirish: 
Nomidan qidirish: 
Statistika
A'zolar : 1
Yangiliklar : 8817
Veb linklar : 44
Tashrif buyurganlar : 89435080

Yandex