Saytimizning yangi versiyasi n.ziyouz.com sahifasida. Barcha yangi maqolalar va kitoblarni n.ziyouz.com dan olishingiz mumkin.
Ziyo istagan qalblar uchun - Nilufar Turgunova. Qismat (hikoya)

23.11.2017 y.
Asosiy
Bosh sahifa
Siyosat
Fan va ilm
Sara maqolalar
Ozbek matbuoti
Durdona toplamlar
Ma`naviyat
Islom
Hikmatlar
Tarix
Oila va jamiyat
Ozbek maqollari
Jahon maqollari
Ibratli hikoyatlar
Tafakkur gulshani
100 faylasuf hikmati
Suhbatlar
Adabiyot
Ozbek ziyolilari
Kutubxona
O'zbek she'riyati
Jahon she'riyati
Ozbek nasri antologiyasi
Jahon nasri antologiyasi
Barcha kitoblar
Madaniyat
San'at
Kino olami
Sport
Dam olish
Ajoyibotlar
Reytinglar
Kross-shou
Hajviyalar
Topishmoqlar
Ozbek xalq ertaklari
Tahririyat
Muallif haqida
Sayt haqida
Qidirish
Foydali sahifalar
Yangi versiya
Arxiv
Xizmatlar
Tabriknoma/E-cards
Fotogalereya
Fayllar/Downloads
Forum
Mehmonxona
 


Saytdan materiallar olib chop etilganda manzilimiz ko`rsatilishi shart.
 
Yolg’onchi odam — unutuvchi; u andisha va ehtiyotdan chetda turuvchi. Har kimning so’zi chin bo’lmasa, rostgo’ylar ko’ngliga u so’z qabul bo’lmas. Yolg’onchi o’zining yolg’on so’ziga bir-ikki marta ishontiradi, keyin nima qiladi? Yolg’onchiligi ma'lum bo’lgach, u rasvo bo’ladi, uning so’ziga xalq ishonchi yo’qoladi. Ko’ngil xazinasining qulfi — til; u xazinaning kalitini — so’z bil.
Alisher Navoiy
 
 

Nilufar Turgunova. Qismat (hikoya) Chop etish uchun E-mailga yuborish

Quyosh yer bag‘rini qizdirar, keng ko‘chaning boshidan esa o‘n to‘rt yoshli qiz ko‘zlarida milt-milt yosh bilan yugurib kelardi, hovlisi yoniga kelganida shashqator yoshini artib, eshikni asta ochdi-da:
— Oyijon, men keldim, — degancha uyga kirib ketdi. Nazira opa bu holga hayron. Maktabdan erta qaytgani sababini so‘rash uchun deraza oldiga borganida Zarinaning nolali ovozini eshitdi.
— Otam kim, onam kim, qachongacha tashlandiq deyishadi meni? — degancha yig‘lardi. Nazira opa bu ko‘zyoshlar qanchalik alam, g‘am bilan tomayotganini his etib yuragi ezilib ketdi.
Zarina bu hovliga kelganida jajjigina, nozik bir niholga o‘xshash qizcha edi. Uni Nazira opa avtobus bekatida onasini izlab har tomonga chopib yurganida topib olgandi. Bir oy, bir yil o‘tdi, ammo hech qanday darak bo‘lmagach, uni o‘z qizidek boqib oldi. Farzandlaridan ham ziyoda erkalab, tarbiyalab voyaga yetkazdi. Ammo Zarinaning bugungi alamli so‘zlari yuragiga juda og‘ir botdi. Zarina Nazira opani juda yaxshi ko‘rardi-yu, ko‘cha-ko‘yda birortasidan “etimcha, tashlandiq qiz” degan gapni eshitib qolsa ko‘tarolmasdi.
Nazira opa bu kabi qiyin vaziyatlardan chiqib, qizga o‘z mehrini berib ulg‘aytirdi. Zarina asta-sekin mehr taftidan alamlarni unuta boshladi. O‘sha, ko‘chadan yig‘lab kelgan kunlar ham o‘tib ketdi.
O‘n sakkiz yoshga to‘lganida, go‘zal, hammaning havasi keladigan farishta misol qizga aylandi. U hayotidan mamnun edi.
Shunday kunlarning birida Zarinaga bir maktub keldi. Maktubni ochganida uning ichidan surat chiqdi, suratni qo‘liga olgan Zarina esankirab qoldi. O‘ziga o‘xshagan, ammo kattaroq yoshdagi ayol. Surat ortiga maktub yozilgandi:
“Salom, Zarinam, men seni bu yoshingda ko‘rishni juda orzu qilgandim, ko‘rdim ham. Bolajonim, bu mening — tuqqan onangning surati. Ammo ismimni ayta olmayman. Bilaman, sen juda baxtlisan, men badbaxt seni tashlab ketganimdan keyin shunday ayol seni topib olganiga shukr. U senga mendan yaxshi ona bo‘la oldi. Agarda seni bag‘rimdan yulib tashlab ketmaganimda, bu qadar baxtli bo‘la olmasmiding? Chunki mening noshudligim senga pand berardi. Shuni bilishingni istardimki, men seni yaxshi ko‘raman, buni unutmagin. Kechir meni, yolg‘izim!”.

 
« Oldingi

Kitob qidirish
Qidirish: 
Sarlavhasidan qidirish: 
Nomidan qidirish: 
Statistika
A'zolar : 1
Yangiliklar : 8817
Veb linklar : 44
Tashrif buyurganlar : 65118655

Tavsiya etamiz